Manupitching

Het mag geen geheim zijn dat ik een groot fan ben van schrijfwedstrijden – dit was ik al voor ik er zelf een won. Schrijfwedstrijden, mits goed uitgewerkt, zijn de ideale manier om te kijken waar je in je (literaire) ontwikkeling staat, want ook als je niets wint, kun je veel leren van de winnende teksten en bijbehorende juryrapporten. Bovendien werkt de kick van het meedoen, het eventuele winnen, ontzettend motiverend. Een goede schrijfwedstrijd, kortom, kan iemand met literaire ambities enorm vooruit helpen. Het is dan ook hierom dat ik moeite heb met de nieuwe schrijfwedstrijd van Lebowski, Manuscripting: Holland’s Next Top Writer.

Er zitten een aantal haken en ogen aan Manuscripting: Holland’s Next Top Writer (DIE TITEL?!). Op de flyer wordt gesuggereerd dat het daadwerkelijk om een manuscript moet gaan, maar vervolgens hoef je alleen een synopsis (maximaal 50 woorden), een tagline en ‘een aansprekende bladzijde uit het werk’ op te sturen (maximaal 500 woorden).
Een heel manuscript samenvatten in maximaal 50 woorden, dat lijkt me behoorlijk zuur, zeker als er uit dat daadwerkelijke manuscript maar 500 woorden worden gelezen. Die samenvatting vervolgens weer samenvatten in een tagline, daar gaan mijn haren van overeind staan.
Ik snap dat Lebowski niet de mankracht/tijd/zin heeft om alle manuscripten van a tot z te lezen en dat het best mogelijk is om een helder beeld te vormen over de kwaliteit van een heel werk als je hier maar een deel van hebt gelezen. 500 woorden echter lijkt me hier wel heel erg weinig voor. Noem het dan geen Manuscripting.

Mocht blijken dat jouw zorgvuldig uitgekozen 500 woorden en hippe tagline bij de jury in de smaak zijn gevallen, dan is er een tweede ronde. In die tweede ronde mag je je boek komen pitchen.
Pardon, pitchen? Als in, dat je daar op een podium mag gaan staan, met je leuke kleertjes en je leuke stemmetje, en zo snel en grappig mogelijk moet komen uitleggen waar je boek over gaat? Als in, dat je moet gaan hoeren voor je boek?
Leg me alsjeblieft uit hoe het gezicht, de stem en de perfomance van de deelnemer van geen enkele invloed zal zijn op de uitslag. Leg me alsjeblieft uit hoe dit nog steeds alleen over schrijven gaat. Is dit een wedstrijd die gaat over het zoeken naar het volgende schrijftalent of is dit een wedstrijd die gaat over het zoeken naar de volgende hippe figuur die snel praat, denkt in Tweets en zo nu en dan eens een pen aanraakt?

En dan? Wat als je wint? ‘De meest geslepen schrijver wint een uur koffie met Oscar van Gelderen (uitgever Lebowski), een publicatie van een fragment uit het manuscript op de websites van de Jonge Schrijversavond en SSBA Salon en een gast-optreden tijdens Achievers Night, een event dat vier keer per jaar wordt georganiseerd door Lebowski en Top Notch in Pakhuis de Zwijger.’ Misschien ben ik verwend, maar ik vind een uur koffie (hoeveel kopjes zijn dat eigenlijk?), 500 woorden op een site en één optreden een beetje mager voor iemand die net is uitgeroepen tot Hollands Next Top Writer. Maar goed.

Naar mijn idee schept deze wedstrijd verwachtingen die het niet waar gaat maken, omdat de opzet ervan niet klopt. In tegenstelling tot wedstrijden waar het puur en alleen om de tekst gaat, een tekst die gezichtsloos en anoniem wordt beoordeeld, lijkt een groot deel van Manuscripting: Holland’s Next Top Writer (namelijk de tweede ronde) te gaan om hoe hip, grappig en snel de persoon achter de tekst is. Het lijkt erom te gaan hoe die persoon het doet op een podium.
Ik vind dat een verkeerde zaak. Literaire schrijfwedstrijden horen te gaan om tekst, om proza en poëzie, de potentie van literatuur, om mooie en aangrijpende verhalen. Het hoort te gaan over taal. Op de een of andere manier voelt het als verloedering om je werk middels pitching en taglines aan de man te moeten brengen.
Misschien is Manuscripting: Holland’s Next Top Writer geen literaire wedstrijd. Dat kan. Die wedstrijden moeten er ook zijn en als je zo’n wedstrijd wilt presenteren als zijnde een aflevering van Mad Men, prima. En als jij als ambitieuze toekomstige schrijver daaraan wilt meedoen, sta ik aan de kantlijn voor je te juichen. Liever zou ik echter zien dat je je krachten, inspiratie en talent spaart voor serieuzere aangelegenheden.

Dit bericht is geplaatst in Tekst met de tags , , , , , . Bookmark de permalink.

Een reactie op Manupitching

  1. Janine schreef:

    Ik vind het inderdaad een beetje een jammerlijke prijs, de manier waarop je dit schrijft trouwens, vol vuur en passie, prachtig!

Laat een reactie achter op Janine Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *